De
Huizen van Oranje en Nassau

Ontstaan en Geschiedenis

Home | Historie Fortuin Oranje-Nassau | Investeringen Oranje-Nassau

Fortuin Oranje-Nassau | Stichtingen en Juwelen Oranje-Nassau
Onroerend Goed
Oranje-Nassau

Fortuin Oranje-Nassau

Stichtingen en
Juwelencollectie's Oranje-Nassau

Onderstaand hebben wij een lijst samengesteld die weergeeft welke Stichtingen
in de familie Oranje-Nassau zijn, wie zitting hebben in het
bestuur en alle verder relevante informatie. Waar bekend, wie de Stichting naar
buiten vertegenwoordigd.

1. Stichting tot Verzorging
van de Pensioenen van het Personeel van de Koninklijke Hofhouding van het Huis
van Oranje-Nassau (opgericht 1960)

Doel: verzorging van pensioenen.

De stichting heeft zeven bestuurders: J. Baars, H. Morsink, R. Houtman, K. W.
Ruijg, L. Mulder, T. L. Piri, J.A.J. van Baardwijk. Reg.nr. 41151014.

De pensioenen zijn herverzekerd en ondergebracht bij het ABP.

2. Stichting Bewind (opgericht 1962)

Doel: het doen van aanvullende uitkeringen aan alle Oranje's die geen of
althans niet voldoende inkomsten hebben van de Staat der Nederlanden
(Zusters van Beatrix). Kapitaal is €15.000.000,00. Later is dit
overgezet naar de Stichting Fonds voor functionele kosten van het Huis
Oranje-Nassau.

Bestuurder van de stichting is de Drager van de Kroon. Reg. nr.

3. Stichting Kroongoederen
van het Huis Oranje-Nassau (opgericht 1968)

Doel: te bevorderen dat afstammelingen van H. M. Koningin Wilhelmina bij de
uitoefening van de Koninklijke waardigheid de beschikking hebben over de daartoe
nodige of gewenste roerende lichamelijke zaken. Bestuurder van de stichting is
de Drager van de Kroon. Reg. nr. 41151002.

4. Stichting Archief van het
Huis Oranje-Nassau (opgericht 1968)

Doel: het verkrijgen, bijeenhouden en beheren van archivalia met betrekking
tot of verband houdende met het Huis Oranje-Nassau, het Huis Nassau of een aan
één van die huizen verwant huis.

Bestuurder van de stichting is de Drager van de Kroon. Reg. nr. 41151003.

5. Stichting Fonds voor
functionele kosten van het Huis Oranje-Nassau I (opgericht 1968)

Doel: het uit eigen middelen verstrekken van bijdragen aan elk van de jongste
drie dochters van H.K.H. Prinses Juliana ter bestrijding van functionele kosten,
verbonden aan haar positie als zodanig, mits uit dien hoofde geen toelage ten
laste van het Rijk genietend. Reg. nr. 41150999

Het bestuur van deze stichting wordt uitgeoefend door de Stichting Bewind
(opgericht 1962). Het doel van deze stichting is het optreden als bewindvoerder.
In de Stichting Bewind zijn geen vermogensbestanddelen ondergebracht. Reg.nr.
41151000.

Bestuurders van de stichting zijn: P.J.A.M. Nijnens, J.N. van Lunteren,
S.D.F. Kaempfer.

6. Stichting Historische
Verzamelingen van het Huis Oranje-Nassau (opgericht 1972)

Doel: het verkrijgen en beheren van roerende lichamelijke zaken met
betrekking tot of verband houdende met het Huis Oranje-Nassau, het Huis Nassau
of een aan één van die huizen verwant huis, ten einde die zaken met inachtneming
van de bij de verkrijging gemaakte bepalingen te doen dienen ten algemenen
nutte.

De stichting heeft drie bestuurders: Z.K.H. de Prins van Oranje, J.M. Boll,
A.C. van Es. Reg. nr 41151001

7. Stichting Horst en Voorde
(opgericht 1972)

Doel: het bevorderen van de natuurwetenschappelijke en recreatieve waarden
van de in de gemeente Wassenaar en Voorschoten gelegen landgoederen De Horsten,
Duivenvoorde en Twickel en van de daar tussenin of nabij gelegen gronden.

De stichting heeft vier bestuurders: A. H. Graaf Schimmelpenninck, J. Baars,
J. A. Dijkstra, A. Vriesendorp-Dutilh. Reg.nr 41166579.

8. Stichting Prins Bernhard Natuurfonds (opgericht 1994)

Doel: het bevorderen en ondersteunen van natuurbescherming en natuurbeheer
geïnspireerd op het gedachtegoed van het Wereld Natuurfonds.

De stichting heeft vier bestuurders: Z.K.H. Prins Constantijn der
Nederlanden, N. W. Visser, jhr. J.H.W. Loudon, G. M. van den Top.
Reg.nr.41190195

9. Stichting Fonds voor Functionele Kosten van het Huis
Oranje-Nassau II (opgericht 1998)

Doel: het uit eigen middelen verstrekken van bijdragen aan elk van de jongste
twee zonen van H. M. de Koningin ter bestrijding van functionele kosten,
verbonden aan hun positie als zodanig, mits uit dien hoofde geen toelage ten
laste van het Rijk genietend. Reg. nr. 27173125.

Bestuurders van de Stichting: E. Wiersma, J. Baars, M. Hennis.

10. Stichting Protector Daffodil Trust (opgericht 2005)

Doel: adequate juridische bescherming van het vermogen, waardoor de belangen
van H.K.H. Prinses Christina kunnen worden gewaarborgd, d.m.v. het optreden als
Protector van de trust naar het recht van Guernsey die thans de naam "The
Daffodil Trust" draagt, zulks overeenkomstig de bepalingen zoals deze thans ten
aanzien van de trust gelden of in de toekomst zullen gelden.

N.B. de stichting Protector Daffodil Trust is niet de trust zelf, maar ziet
toe op bescherming van het trustvermogen in het belang van H.K.H. Prinses
Christina. Het Kabinet der Koningin verricht geen werkzaamheden voor deze trust,
dit naar aanleiding van de vraag van de heer Pechtold.

De stichting heeft drie bestuurders: J.J.N. Rost Onnes, W.H. van Leeuwen,
W.J.W.J. van Roijen. Reg.nr. 27274989.

11. Stichting Lysfonds (opgericht 2005)

Doel: adequate juridische bescherming van het vermogen, waardoor de belangen
van betrokkenen kunnen worden gewaarborgd, d.m.v. het optreden als beheerder en
bewaarder van het besloten fonds voor gemene rekening: Lysfonds.

De stichting heeft vier bestuurders: Z.K.H. Prins C.H. de Bourbon de Parme,
Z.K.H. Prins C.J.B. de Bourbon de Parme, Z.K.H. Prins J.B. de Bourbon de Parme,
H.K.H. Prinses M.C. de Bourbon de Parme. Reg. nr. 27281319.

12. Stichting Officiële
Geschenken van het Huis Oranje-Nassau (opgericht 2007)

Doel: bijeenbrengen, bijeenhouden en beheren van zaken die werden aangeboden
aan Koningin Wilhelmina of zijn of worden aangeboden aan een afstammeling van
haar of een echtgenoot van een afstammeling van haar. De stichting kan de aan
haar toebehorende zaken niet verkopen of op andere wijze vervreemden.

De stichting heeftdrie bestuurders: Z.K.H. de Prins van Oranje, J.M. Boll,
A.C. van Es. Reg.nr 27309679.

13. Stichting Koninklijke Geschenken (opgericht 2007)

Doel: bijeenbrengen, bijeenhouden en beheren van geschenken die aan de Drager
van de Kroon van het Koninkrijk der Nederlanden in het kader van de uitoefening
van diens functie van Staatshoofd van het Koninkrijk der Nederlanden zijn of
worden aangeboden ter gelegenheid van staatsbezoeken en andere officiële
bezoeken en gelegenheden. De stichting kan de aan haar toebehorende zaken niet
verkopen of op andere wijze vervreemden.
De bestuurder van de stichting is
de Drager van de Kroon Reg.nr. 27309706.

Het Koninklijk Huis beschikt over een kluis vol
kostbare juwelen.De waarde van deze juwelen, sieraden en kleinoden ontgaat
elk voorstellingsvermogen. Schattingen van de collectie's lopen sterk
uiteen van €100 miljoen tot €500 miljoen. De schenkingen
van tientallen andere hoogwaardigheidsbekleders zijn niet meegerekend daar
de omvang van en de waarde al helemaal niet is vast te stellen. Koningin
Beatrix maakt zelden gebruik van deze sieraden die de Oranje's al
eeuwenlang in eigendom hebben. Overgeerfd van het ene familielid naar het
andere. De al overleden Koningin Juliana maakte - darentegen - regelmatig
gberuik van de sieraden die haar voorouders kregen of kochten. Zelfd
Koningin Wilhelmina had soms daar de smaak van te pakken. In enkele
gevallen werden de sieraden en de daarin gevatte juwelen uit elkaar
gehaald en voorzien van een moderner jasje. Zo bleven deze up-to-date.

Koningin Beatrix gaat nog altijd door voor een zeer vermogende vrouw en
valt onder de noemer, een van de rijkste vrouwen ter wereld te zijn. Haar
moeder Juliana viel ook in die categorie. Deze was weleens boos, als de
internationale media weer verhalen het licht lieten zien over haar
financien. Ze liet niet na te protesteren over de omvang - het werd
gigantisch genoemd - van haar centen. De Oranjes zijn niet bepaald
armlastig te noemen. Ze beschikken over niet aleen een omvangrijk vermogen
dat verdeeld is over de bovengenoemde Stichtingen maar ook diverse
bankrekeningen in binnen- en buitenland. Daarnaast bezit de Huis van
Oranje-Nassau een heel behoorlijk pakket aan aandelen in tientallen
waardevolle fondsen en bedrijven. Een nauwelijks te inventariserende
hoeveel antiek, aardig wat onroerend goed, veel kunst - verzameld in de
loop der eeuwen door diverse leden van de familie - en andere
kostbaarheden van edelmetaal.

Waar dat vandaan komt hebben we u al geprobeerd duidelijk te maken.
Vast staat dat de Oranje's, van orgine niet zo vermogend waren, ontzettend
zuinig zijn geweest. Geen belastingen behoefden te betalen. Bovendien kan
men de Regalia (juwelen, sieraden etc.) die tot hunner beschikking staat,
bijzonder noemen. De familie beschikt thans over een collectie sieraden en
juwelen waar de meeste andere Koningshuizen en Adellijke Familie's jaloers
op zouden zijn. Vlak na de Tweede Wereld Oorlog, toen Wilhelmina besloot
afstand te doen van de troon ten faveure van haar dochter Juliana ontstond
er een vervelende situatie. De familiejuwelen hadden inmiddels zo'n waarde
gekregen dat als deze in het bezit kwamen van de toekomstige Koningin, zij
zoveel moest betalen aan belastingen er minstens een aanzienlijk deel
diende te worden verkocht.

Met het uitdunnen van het sieradenbestand zou niet alleen een aardig
deel van het vermogen van de Oranje's verdwijnen maar ook de daaraan
verbonden historie van ons land, te loor gaan. De toenmalige regering
loste dat probleem vakkundig op. Er werd wettelijk vastgelegd dat de
Koninklijke familie over een eventuele juwelen-erfenis geen
successierechten behoefden te betalen. Dit geldt vandaag de dag nog
steeds. Ook Koningin Juliana bedacht - al jaren geleden - dat bij haar
verscheiden andere problemen zouden kunnen ontstaan.

De familiejuwelen zouden door haar vier dochters worden geerfd,
waardoor de kans bestond dat de schitterende collectie uiteen zou kunnen
vallen. Eenmaal in het bezit van haar dochters konden die zelf beslissen
wat ermee werd gedaan. Dat was eigenlijk niet de bedoeling. Om de
eeuwenoude collectie te behoeden voor verspreiding of verandering zonder
toestemming, richtte de Koningin in 1962 de Stichting Regalia op die toen
werd bestuurd door verschillende leden van het Koninklijk Huis.

Thans is een andere Stichting verantwoordelijk voor de collectie's.
Deze stichting beheert nu de collectie's. Alle Oranje's kunnen, wanneer
dat nodig is, gebruik maken van die juwelen en sieraden, die hierin zijn
onder gebracht. Vandaar dat men vaak diverse leden van het Huis van
Oranje-Nassau ziet lopen met sieraden die een hunner de dag tevoren ook al
droeg. Het is nu niet meer mogelijk de juwelen, sieraden en anders in die
Stichting ondergebracht, te verkopen. De eeuwenoude Tiara's, Diademen,
prachtige Colliers, Parelkettingen, Broches, schitterende Armbanden en
hele fraaie Oorbellen zijn nu voor het nageslacht bewaard gebleven.
Eevenals de vele Diamanten, Saffieren en andere edelstenen, niet alleen
verzameld door de Oranje's maar ook meegebracht door de Russiche
Tsarendochter Anna Pawlowna. Zij had kennelijk
'wagonladingen' ervan.

Grootvorstin van Rusland en Koningin van Nederland Anna Pawlowna was
getrouwd met Koning Willem II en bij testament bepaalde zij hoe de juwelen
door het nageslacht bewaard en gekoesterd dienden te worden. Nog altijd is
die zeer kostbare en fraaie collectie in het bezit van de Koninklijke
familie. Ook daarvan is de waarde niet te meten daar deze stukken
onvervangbaar zijn. Ook Anna Pawlowna's schoondochter Prinses Sophie van
Wurttemberg, de eerste echtgenote van Koning Willen II, zorgde voor een
belangrijk uitbreiding van de verzameling. Bij haar door liet deze een
omvanrijke hoeveelheid kostbaarheden uit haar Duitse familie na. Koningin
Wilhelmina die van nature wars was van uiterlijk vertoon, bleek toch
redelijk verzot op sieraden. Tijdens haar leven kocht zij verschillende
kostbare juwelen ter aanvulling van de al waardevolle collectie. Daardoor
nam de familieverzameling aardig in waarde toe.

Anna Pawlowna
Koningin
der Nederlanden
Grootvorstin van
Rusland.

Wilhelmina was een vrouw
die met haar tijd mee ging. Als zij de mening toegedaan was, dat verschillende
sieraden te oud of niet meer modern waren, liet zij deze uit elkaar halen om in
een nieuwe zetting een fraaier en vaak ook eigentijds geheel te krijgen. Prinses
Juliana had diezelfde neiging. Een saillant voorbeeld is de Tiara die haar
moeder van het Nederlandse volk had gekregen als trouwcadeau bij haar huwelijk
met Prins Hendrik. In de 60er jaren liet zij dit uiteen nemen door een Haagse
juwelier en van de ruim 800 edelstenen werden kleinere sieraden gemaakt voor
haar en haar dochters. Het frame kreeg de juwelier cadeau en dat liet hij
omsmelten. Deze situatie kan niet meer dat de collectie's het eigendom zijn van
een Stichting.

Herinaast beschikken de leden van het Huis van Oranje-Nassau prive ook over
eigen sieraden. Juwelen diezij van hun dierbaren hebben gekregen of die zij zelf
hebben gekocht. Deze komen na de dood van de eigenaresse of eigenaar in handen,
als dan niet via een testament, bij de rechtmatige erfgenamen. Zoals reeds
gesteld, is de waarde van de collectie's juwelen, sieraden enzovoorts gewoon
niet vast te stellen. Het gaat namelijk om sieraden die uniek zijn in de wereld
van juwelen. En voor uniekheid dient nu eenmaal zwaar te worden betaald. Ook
door de Oranje's.

Herziening Financieel Statuut.

De Minister-President heeft op 13 juni 2008 een voorstel tot herziening
van de Wet financieel statuut Koninklijk Huis aangeboden aan de Tweede
Kamer. Het wetsvoorstel beoogt het Financieel Statuut op onderdelen
technisch aan te passen, te actualiseren en daarmee toekomstbestendiger te
maken.

De huidige Wet is op onderdelen verouderd en bevat leemtes. Zo bevat
deze nog bepalingen over Prinses Juliana en Prins Bernhard en over Paleis
Soestdijk. Daarnaast worden berekeningsformules gehanteerd die stammen uit
begin jaren ’70 en die niet goed hanteerbaar meer zijn. Bovendien noemt de
huidige Wet geen bedragen voor de uitkering voor een afgetreden Koning en
geen voorzieningen voor weduwen en weduwnaars. Voor een goed begrip: de
leden van het Koninklijk Huis die een kostenvergoeding en inkomen krijgen
op grond van de Grondwet (de zogeheten ‘grondwettelijke uitkering’) bouwen
thans naast de AOW geen ouderdoms- en/of weduwenvoorziening op. De huidige
Wet verplicht wel om dergelijke uitkeringen te verstrekken, maar laat de
inhoud en bedragen open. Deze leemtes worden nu rechtgezet.

De reikwijdte van de Wet blijft ongewijzigd: er is geen uitbreiding van
de kring van gerechtigden. Het wetsvoorstel regelt de grondwettelijke
uitkeringen. Die bestaan uit de zogeheten niet-declarabele
kostenvergoedingen en inkomens die ter beschikking worden gesteld aan de
Koning (en diens echtgenoot of echtgenote).

Voorts aan de vermoedelijke opvolger van de Koning (en diens echtgenoot
of echtgenote) en de Koning die afstand van het koningschap heeft gedaan
(en diens echtgenoot of echtgenote). Overige leden van het Koninklijk Huis
kregen en krijgen géén uitkering en dus ook geen inkomen op grond van deze
wet.De hoogte van de inkomens van Hare Majesteit de Koningin, Zijne
Koninklijke Hoogheid de Prins van Oranje en Hare Koninklijke Hoogheid
Prinses Máxima blijven ongewijzigd. Ook de hoogte van de
kostenvergoedingen aan de Koningin, de Prins van Oranje en Prinses Máxima
wijzigt per saldo als gevolg van dit wetsvoorstel niet. Het wetsvoorstel
is dus per saldo budgettair neutraal.

In het voorstel worden de huidige twee vergoedingen voor personeel en
materiële kosten samengevoegd tot één vergoedingscomponent. Zie ook het
overzicht van de gevolgen van de herziene wet voor de uitkeringen aan de
leden van het Koninklijk Huis. De hoogte van de niet-declarabele
kostenvergoedingen van de Prins van Oranje en Prinses Máxima samen blijven
ongewijzigd. De declarabele kostenvergoeding van de Koningin daalt met
ruim 643.000 euro, de niet-declarabele kostenvergoeding stijgt met
hetzelfde bedrag. Het totaal aan niet-declarabele kosten, verschuivingen
tussen niet-declarabele kosten en declarabele kosten en de inkomens
wijzigt als gevolg van dit wetsvoorstel derhalve
niet.

De belangrijkste wijzigingen die
worden voorgesteld in de Wet financieel statuut Koninklijk Huis
zijn:

De regeling met betrekking tot de uitkeringen, de
periodieke aanpassing en de verdeling over de verschillende leden van het
Koninklijk Huis worden bij de tijd gebracht en het aantal zgn. componenten wordt
teruggebracht van nu drie (A-, B-, en C-component) naar twee (A- en
B-component).
Met het oog op de rechtzekerheid wordt in een enkele situatie
duidelijkheid in de wet zelf verschaft over de hoogte van de uitkering, waar dat
op dit moment niet het geval is.
Het nieuwe voorstel bevat een wettelijke
basis voor de functioneel declarabele kosten en de overige kosten zoals die
thans op verscheidene begrotingen van ministeries staan en waarvoor wordt
voorgesteld dit vanaf 2010 zoveel mogelijk op één begrotingsartikel op te
nemen.
Het gebruik van paleizen wordt duidelijker
omschreven.

Artikelen die betrekking hebben op Prinses Juliana, Prins
Bernhard en paleis Soestdijk komen te vervallen.

Ad 1) De A- en B-component uit
de huidige wet hebben betrekking op de gemaakte kosten. Met het oog op de
eenvoud kunnen beide componenten worden samengevoegd.

De huidige A-component heeft betrekking op de kosten van personeel die hun
instructies rechtstreeks van de Koningin ontvangen en/of in de onmiddellijke
omgeving van de Koningin verkeren en voor wie het dienstverband zich grotendeels
in de familiesfeer voltrekt. De huidige B-component heeft betrekking op de
overige, d.w.z. niet-personele kosten. In het wetsvoorstel wordt uitgegaan van
één categorie vergoeding van personele en niet-personele kosten, aangeduid als
B-compenent. De hoogte van het inkomen wordt niet aangepast. In het wetsvoorstel
wordt de huidige C-component (het ‘inkomen’) aangeduid als A-component.

Tevens wordt de regeling met betrekking tot de periodieke aanpassing van de
nieuwe kostenvergoeding vereenvoudigd en gemoderniseerd, door de helft aan te
passen aan de loonontwikkeling van rijkspersoneel en de helft aan de
ontwikkeling van de consumentenprijsindex. De huidige wet bevat daarvoor met
betrekking tot de personele kosten verouderde bepalingen, die niet goed
hanteerbaar meer zijn.

Ad 2) Door middel van het
wetsvoorstel wordt ook beoogd vooraf duidelijkheid te verschaffen over de hoogte
van de vergoeding nadat er afstand is gedaan van het Koningschap en in geval van
overlijden. De huidige wet verplicht wel om in een dergelijke situatie een
regeling te treffen, maar bepaalt niet de inhoud en bedragen daarvoor. Deze
leemtes worden thans rechtgezet. Bij de in het wetsvoorstel genoemde bedragen is
zoveel mogelijk aangesloten bij de bedragen zoals die in het verleden naar
verhouding zijn uitgekeerd, te weten aan Prinses Juliana na haar aftreden en aan
Prins Bernhard. Als gevolg van bijv. overlijden zal het geheel van de
uitkeringen uiteraard wijzigen, zoals dat ook volgens de huidige regeling het
geval is.

Tevens wordt in dit verband voorgesteld de (nieuwe) B-component op een andere
wijze te verdelen over de personen. Dit houdt verband met de terugval in
vergoeding voor het achterblijvende gezin bij overlijden van één van de
echtgenoten. Een groter deel van de personele en materiële kosten zal worden
gedragen door de Koning, de vermoedelijke opvolger en de Koning die afstand
heeft gedaan. In het geval van de Prins van Oranje en Prinses Máxima betekent
dit bijvoorbeeld dat de B-component van de vergoeding voor de Prins wordt
verhoogd, onder gelijktijdige verlaging van die aan Prinses Máxima. Het totaal
verandert niet. Ook wordt in de vergoeding rekening gehouden met het geleidelijk
afbouwen van het personeelsbestand na overlijden.

Ad 3) Met het oog op de
transparantie is het wenselijk voor de te declareren kosten - de zogenoemde
functioneel declarabele kosten - een wettelijke basis op te nemen in het
wetsvoorstel (artikel 3). Deze kosten kunnen onder meer betrekking hebben op
personeel en materieel, huisvesting en vervoer. Met het oog op de eenduidigheid
en transparantie zullen de declaraties door of vanwege de Koning ten behoeve van
de begrotingen van de afzonderlijke ministers worden ingediend door tussenkomst
van de minister-president. Deze bepaling geldt met ingang van de beoogde
inwerkingtreding op 1 januari 2009 en heeft daarmee betrekking op de begroting
2009. In deze werkwijze worden de functionele declarabele uitgaven, zoals thans,
begroot op verschillende begrotingen en verantwoord in de respectievelijke
jaarverslagen en slotwetten. Niet in de begrotingsstaat, maar in een bijlage bij
de begroting Huis der Koningin worden deze uitgaven vermeld en, zoals eerder aan
de Tweede Kamer toegezegd, meer gespecificeerd en toegelicht.

Het streven is verder om voor de jaren daarna, zo mogelijk met ingang van de
ontwerpbegroting 2010, met het oog op de transparantie een meer structurele
voorziening te treffen door in de begroting Huis der Koningin een
begrotingsartikel te creëren voor de functioneel declarabele en overige
kosten.

Ad 4) Paleis Noordeinde, paleis
Huis ten Bosch en het paleis op de Dam te Amsterdam zijn aan de Koning tot
gebruik ter beschikking gesteld. Het ligt in de rede dat genoemde paleizen ook
in de toekomst aan de Koning ter beschikking gesteld zullen blijven. Daarom is
het wenselijk dit in de wet zelf vast te leggen.

Copyright 2008- 2009: Alle
rechten voorbehouden aan de Huizen van Oranje en Nassau, Bronvermelding